Γιώργος Λαζαρίδης

Ο Γιώργος Λαζαρίδης είναι συνθέτης κινηματογραφικής μουσικής από την Ξάνθη, απόφοιτος του σχολείου μας. Στα πλαίσια του προγράμματος "Σύγχρονη Μουσική-Made in Greece", είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε μαζί του.

 -Αρχικά, πώς καταλάβατε ότι η μουσική σας αγγίζει και ότι θα θέλατε να ασχοληθείτε με αυτήν;

 Εγώ ξεκίνησα μουσική όταν ήμουν έντεκα, στην έκτη τάξη. Όλο αυτό ξεκίνησε από το Fame Story, το οποίο το παρακολουθούσα και έβλεπα έναν τύπο να παίζει κιθάρα και σκέφτηκα πως ήθελα να ξεκινήσω μουσική. Εγώ ήθελα να ξεκινήσω κιθάρα, όμως οι δικοί μου με πήγαν για μπουζούκι. Έπαιζα για λίγο καιρό μπουζούκι και μετά το σταμάτησα. Από την πρώτη μέρα που πήγα στο μάθημα κατάλαβα ότι θα ήθελα να ασχοληθώ με τη μουσική και δεν ήμουν για να κάνω κάτι άλλο. Στη συνέχεια πήγα στο μουσικό σχολείο κι εκεί κατάλαβα το εξής: ή μουσική ή τίποτα.

 

-Άρα στο μουσικό σχολείο πήγατε, επειδή ξέρατε ότι θέλατε να ασχοληθείτε με τη μουσική;

Στην πρώτη και στη Δευτέρα γυμνασίου όχι τόσο, ήμουν ακόμη στην περίοδο που το έψαχνα αλλά στην Τρίτη ήμουν σίγουρος ότι θέλω να πάω σε μουσικό πανεπιστήμιο. Εγώ γενικά ήμουν πολύ σκράπας σε όλα τα μαθήματα και ήμουν μαθητής του δέκα και του έντεκα. Και μάλιστα, θυμάμαι την κυρία Παυλίδου, η οποία μας έκανε γερμανικά. Με προσέγγισε και μου είπε πως στην μουσική το είχα, στα γερμανικά το είχα, αλλά στα μαθήματα γενικής ήμουν πάτος. Μου είπε πως δεν πήγαινε άλλο και πως για να περάσω στο πανεπιστήμιο που θέλω, έπρεπε να δώσω βάση και στα άλλα μαθήματα. Εκεί έγινε μια στροφή ενενήντα μοίρες και από μαθητής του δέκα έγινα μαθητής του δεκαπέντε και του δεκαέξι. Αυτό, ήταν για εμένα μία μεγάλη άνοδος. Στα μουσικά μαθήματα, δεν μπορώ να πω ότι είχα θέμα, είχα την ίδια πορεία. Αλλά στα μαθήματα γενικής υπήρξε ένα κλίμα αλλαγής.

 

-Το γεγονός ότι δίνατε βάση στα υπόλοιπα μαθήματα επηρέασε την απόδοσή σας στα μουσικά;

 Ακόμη και τότε, δεν σταμάτησα να δίνω βάση στα μουσικά μαθήματα, έδινα και πάλι περισσότερη βάση σε αυτά, παρά στα γενικής. Το κομμάτι αυτό, δεν μπορούσα να το αφήσω καθόλου. Όταν έβρισκα χρόνο, ή θα μελετούσα ή θα έκανα απόπειρα να γράψω κάποιο κομμάτι. Οπότε από τα δεκαπέντε μου κιόλας, είχα αποφασίσει ότι ήθελα να σπουδάσω στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και έκανα προετοιμασία σε όλο το λύκειο για να μπορέσω να δώσω πανελλήνιες.

 

-Μετά πώς καταλάβατε ότι είχατε κλίση στην μουσική για κινηματογράφο;

 Με βοήθησε ο κολλητός μου, ο Βιτάλης, με τον οποίο γνωριζόμασταν από μικροί και είναι δύο χρόνια μεγαλύτερός μου. Ακολουθούσαμε ο ένας τον άλλον, του έδινα πράγματα και μου έδινε. Δεν υπάρχει η σχέση του ανταγωνισμού, είμαστε και οι δύο μέσα στη μουσική, στη σύνθεση. Πάντα υπάρχει μεταξύ δύο μουσικών ένα αίσθημα ανταγωνισμού λόγω δουλειάς. Γενικά, ανάμεσα στους μουσικούς υπάρχει το «Εγώ είμαι καλύτερος από εσένα.», χωρίς κανέναν λόγο. «Παίζουμε και οι δύο τις ίδιες νότες, τις ίδιες συγχορδίες, αλλά εγώ είμαι καλύτερος από εσένα, γιατί έτσι.» Αυτό είναι ένα μεγάλο φάουλ που υπάρχει σε μια κοινωνία, στον κόσμο γενικά, απλά βλέπω πως στην Ξάνθη συναντάται σε μεγάλο βαθμό αυτό το φαινόμενο. Ο Βιτάλης, όταν πέρασε φοιτητής στην Κέρκυρα, εγώ ήμουν στην Δευτέρα λυκείου. Έτυχε τότε, να έρθει στην Ξάνθη για να κάνει μια ενημέρωση για το τι εστί μουσικό πανεπιστήμιο. Σαν μαθητής, εγώ δεν είχα δώσει σημασία στο τι είναι σύνθεση για φιλμ, για σύγχρονη, κλασσική, τζαζ σύνθεση. Νόμιζα ότι είναι κάτι πολύ γενικό. Εγώ είχα την κλίση να γράφω μουσική για soundtrack. Μου άρεζε να παίζω την μουσική από την ταινία και να ψαχουλεύω μέσα στο τι γίνεται μουσικά.

 

-Δηλαδή όταν βλέπατε μια ταινία που σας άρεζε, παρατηρούσατε πώς η μουσική συνδέεται με τις σκηνές;

 Ναι, θυμάμαι πολλές φορές όταν κοιτούσα μια ταινία, όπως για παράδειγμα το Lord Of The Rings, την πήγαινα πίσω και άκουγα την μουσική, το πώς κουμπώνει πάνω στην σκηνή με βάση αυτό το συναίσθημα, το δέσιμο της σκηνής με την μουσική. Ούτε η μουσική είναι πάνω από τη σκηνή, ούτε η σκηνή επισκιάζει την μουσική. Αυτό για να το πετύχεις στον κινηματογράφο είναι πολύ σπάνιο. Οι ταινίες που το έχουν πετύχει είναι το Lord Of The Rings, το Star Wars, οι Πειρατές τις Καραϊβικής. Έχουν πετύχει δηλαδή, το απόλυτο δέσιμο της μουσικής με την εικόνα. Στα δεκαέξι μου, άκουσα αυτήν την ομιλία που έκανε ο Βιτάλης στο μουσικό σχολείο και ήμουν ακόμη πιο σίγουρος ότι ήθελα να σπουδάσω στο Ιόνιο. Όταν ήμουν πρωτοετής, ήταν υποχρεωτικό να δηλώσω σε ποια κατεύθυνση ήθελα να πάω. Υπάρχει η εκτέλεση, η σύνθεση και οι επιστήμες. Είχα δηλώσει την κλασσική σύνθεση, δηλαδή τη σύγχρονη μουσική αλλά και τους παλαιότερους, από τον Bach μέχρι και τους μουσικούς του εικοστού αιώνα.

-Στο πανεπιστήμιο μελετούσατε το πως έγραφαν αυτοί ή προσπαθούσατε να γράψετε όπως έγραφαν ή και τα δύο;

Στο πανεπιστήμιο είχαμε πολλά μαθήματα στην σύνθεση, είχαμε αρκετά μαθήματα που κάναμε ανάλυση έργων και μελετούσαμε το στυλ και το ύφος της κάθε γενιάς, π.χ. στην εποχή του μπαρόκ δεν είχαμε την ενορχήστρωση που έχουμε τώρα.

- Σε ποια ηλικία ξεκινήσατε να ασχολείστε με την μουσική επαγγελματικά;

Το 2015 όταν ήμουνα 23 χρόνων σαν φοιτητής, είχα ξεκινήσει επαγγελματικά το πρώτο μου project.

-Ποιο ήταν το πρώτο σας project;

Με προσέγγισε ένας συμφοιτητής από άλλη σχολή, ο Αριστοτέλης, ο οποίος έτυχε να είναι επιμελητής έργων του Νίκου Φλώρου και μου πρότεινε να αναλάβω την μουσική επένδυση για το project του στην Ισπανία όπου έλαβε μέρος τον Ιούνιο και εγώ δέχτηκα. Αυτό ήταν το ξεκίνημα μου στην μουσική επαγγελματικά.                                                                                                          Mετά από ένα χρόνο, το 2016, μου πρότεινε ο ίδιος ο Νίκος Φλώρος να γράψω για ένα spot βίντεο που παρουσιάστηκε στην Αγία Πετρούπολη, στην Ρωσία.

-Ασχολείστε με κάτι άλλο εκτός της μουσικής επαγγελματικά;

Το να μπορέσει κανείς να βιοποριστεί καθαρά από την μουσική και από την σύνθεση, ιδίως από την σύνθεση, είναι σχεδόν ακατόρθωτο ειδικά στην Ελλάδα, γιατί τα ποσά εδώ στην Ελλάδα είναι πολύ χαμηλά. Ασχολούμαι με την σύνθεση ως κύριο επάγγελμα, αλλά αναγκάζομαι και δουλεύω τις καλοκαιρινές περιόδους σε τουριστικές επιχειρήσεις κάτω στην Κέρκυρα, για έξι μήνες ή πέντε μήνες, για να βγάλω τον χειμώνα, και τον χειμώνα αναλαμβάνω ξανά κάποια project. Οπότε ναι, κάνω και αυτήν την δουλειά το καλοκαίρι.

-Είναι εφικτό να ζει κάποιος αποκλειστικά από την μουσική;

Φυσικά και είναι εφικτό και θα πω κάτι το οποίο το έχω συζητήσει πολλές φορές, με πάρα πολλούς φίλους και με πολλούς μεγάλους. Αν κάνεις κάτι το οποίο το αγαπάς πάρα πολύ και θες να ΄ναι όλη σου η ζωή αυτό το πράγμα και το κάνεις με αγάπη και το κυνηγάς πάρα πολύ στο έπακρο, πάντα θα έχεις και μια θετική ανταπόκριση από κάπου, πάντα θα έχεις μία δουλειά extra που θα σε περιμένει. Στην Ελλάδα, γιατί το έχω ψάξει πάρα πολύ, με την σύνθεση δεν μπορείς να ζήσεις εύκολα. Προσωπικά, βιοπορίστηκα αυτά τα δύο χρόνια με την σύνθεση από το εξωτερικό, με Αμερική, Αγγλία, με Ισπανία, με Κόστα Ρίκα και με Γαλλία. Στην Ελλάδα είχα κάποια project, τα οποία ακόμα δεν έχουν βγει στην φόρα, αλλά θα βγουν σιγά σιγά. Τώρα θα κάνουμε και με Αγγλικούς υπότιτλους, το οποίο ξεκίνησε από πέρσι, από Γενάρη του 21 και θα ολοκληρωθεί νομίζω αρχές του Γενάρη του 22. Είναι κάποια ντοκιμαντέρ από μέρη της Ελλάδας, τα οποία είναι ιστορικά περισσότερο. Κατά την γνώμη μου θεωρώ ότι πρέπει να γίνονται τέτοια πράγματα, για να βγαίνουν στη φόρα, γιατί είναι πράγματα τα οποία έχουμε ακούσει πάρα πολλά, αλλά δεν ξέρουμε την ιστορία, το τι έχει προέλθει πίσω από όλο αυτό. Αυτό το project λοιπόν, το έχει αναλάβει ένας συνταξιούχος, ο κύριος Μάνθος, και ως συνταξιούχος με βρήκε μέσω μιας φίλης μου και συμφοιτήτριάς μου, η οποία είναι μαέστρος, και κλείσαμε ένα deal και μου δίνει ας πούμε για κάθε κομμάτι 100 ευρώ. Καταλαβαίνετε ότι αυτά τα ποσά είναι πολύ λίγα. Από τη στιγμή που στην Ελλάδα, για να γράψεις κομμάτι 5 λεπτών έως και 10 λεπτών, τα ποσά είναι γύρω στα 100 ευρώ με 150 ευρώ, μάξιμουμ 200 ευρώ. Στο εξωτερικό, για να πιάσεις κάποιο project, το οποίο αφορά 5λεπτο, αρχίζεις και συζητάς από 500 ευρώ και πάνω. Οπότε, εάν μιλήσουμε για ένα 10λεπτο κομμάτι, το ποσό μπορεί να φτάσει γύρω στα 1000  με 1500 ευρώ. Στην Ελλάδα οι τιμές είναι πολύ χαμηλές, αλλά επειδή έχουμε πλέον το internet, έχουμε τη δυνατότητα  να δουλεύουμε online, δηλαδή από το 2020 κιόλας ξεκίνησα να εργάζομαι online και έχω περίπου 10 accounts, τα όποια είναι όλα online, μπαίνεις, φτιάχνεις ένα προφίλ, κάνεις μία αίτηση και τα έχεις όλα με την σειρά. Οπότε αυτός ο οποίος θα μπει για να δει την αίτησή σου θα δει ποιος είσαι, τι κάνεις, τι έχεις κάνει μέχρι τώρα, τι συστάσεις έχεις, ποιο είναι το υλικό σου και αρχίζει να ακούει τα έργα σου και να σε κλείσει άμα του αρέσεις.

-Σας βοήθησε κάποιος φίλος ή συγγενής να ξεκινήσετε αυτήν την μουσική σας καριέρα;

Όχι, μόνος μου.  Το μόνο ερέθισμα που είχα, αν και δεν τον γνώρισα, ήταν ο παππούς μου ο οποίος πέθανε πολύ νωρίς σε ηλικία 44 ετών, και έπαιζε πνευστά. Έπαιζε κλαρίνο, φλάουτο, φλογέρα και έπαιζε και νταούλι. Οπότε ίσως ενστικτωδώς, κάποιο χάρισμα, δεν ξέρω, βρήκα την κλήση μου πάνω στην μουσική.

-Τι σας εμπνέει για να γράφετε μουσική;

Εγώ, είμαι ένας καλλιτέχνης και ένας συνθέτης που πρέπει να έχει πολλά ερεθίσματα για να μπορέσει να γράψει μουσική. Δεν μπορεί να ξεκινήσει κανείς ή να ξυπνήσει και να πει «εγώ θα ξεκινήσω να γράφω μουσική». Βασικά μπορεί, αλλά πρέπει να έχεις ένα ερέθισμα και να έχεις μέσα σου μία ταραχή ή κάτι που σε απασχολεί. Να έχεις την ανάγκη να κάτσεις να γράψεις και να αφήσεις πίσω σου ένα κομμάτι. Θα έλεγα ότι είναι η καθημερινότητα στην οποία ζούμε. Είναι οι ανθρώπινες σχέσεις που έχουμε είτε είναι φιλικές, είτε είναι με τον ή την σύντροφο μας, είτε με τους γονείς μας, είτε τα όνειρα τα οποία κάνουμε, φαντάζομαι πως και εσείς έχετε βλέψεις και όνειρα για το μέλλον σας, να κάνετε κάτι καλύτερο και λέτε «θέλω να κάνω αυτό». Οπότε με βάση αυτό το «θέλω να», βάζετε έναν στόχο που έχετε σαν όνειρο για να κάνετε κάτι δικό σας. Οπότε με βάση αυτό, από γύρω-γύρω αρχίζετε να τον στολίζετε. Μέχρι να φτάσουμε όμως πάνω σε αυτό το κύριο, πρέπει να ανεβείτε από πλάγια, για να σκαρφαλώνετε βήμα-βήμα για να φτάσετε πάνω στο όνειρό σας, όπως όλοι μας. Είναι τα όνειρά τα οποία έχουμε, από παιδιά κιόλας,  οι εικόνες που αποκομίζουμε από το περιβάλλον, από τους γύρω μας, από κάποια συναισθηματική φόρτιση που έχουμε ίσως, είτε αυτή είναι δυσάρεστη ή ευχάριστη, ή είναι ανάμεικτα τα συναισθήματα. Παίζουν όλα πολύ μεγάλο ρόλο γενικά, για να κάτσεις να γράψεις ένα κομμάτι. Επίσης, ένα κομμάτι μπορεί να προσδιοριστεί με διάφορες έννοιες. Για παράδειγμα, μπορούμε να το παρομοιάσουμε με το διάλογο. Όταν γράφουμε κάτι στο Facebook ας πούμε, αυτός που θα το διαβάσει, εύκολα μπορεί και να το παρεξηγήσει. Όταν του το πούμε όμως, εάν το ακούσει, δεν θα το παρεξηγήσει, γιατί είναι ανάλογα με τον τόνο και το ύφος που θα του το πούμε. Έτσι ακριβώς γίνεται και στην μουσική σύνθεση. Μπορούμε να φτιάξουμε ένα κομμάτι το οποίο είναι δράμα, αλλά αν τονίσουμε κάπου αλλού, μπορεί να ξεφύγει και να γίνει λίγο πιο μελό σε κάποιο σημείο και εκεί είναι το διαχωριστικό σημείο που φεύγουμε από το δράμα στο μελό. Μοιάζουν λίγο αυτά τα δύο, αλλά είναι πως θα τονίσεις και πως θα ξεχωρίσεις τις μελωδικές σου γραμμές για να φτάσεις σε αυτό το σημείο, για να πεις ότι αυτή η μουσική είναι δράμα και αυτή είναι πιο μελό.

-Άρα το γεγονός ότι ήμασταν σε καραντίνα δεν σας βοήθησε ιδιαίτερα, λόγω του ότι δεν είχατε πολλά ερεθίσματα από το περιβάλλον.

 Προσωπικά με ωφέλησε και με βοήθησε πάρα πολύ το ότι μπήκαμε σε καραντίνα. Μέσα στην καραντίνα είχα τη χαρά να συναναστραφώ διαδικτυακά με φίλους μου από το εξωτερικό και από την Κέρκυρα, ιδίως από τη σχολή, που είχα να τους δω από το 2017. Οπότε, είχαμε να πούμε πάρα πολλά και όλο αυτό μας έφερε πιο κοντά και άρχισα να ταξιδεύω στο παρελθόν και να θυμάμαι τις στιγμές που αποκόμισα με τον καθένα. Όλα αυτά με έφεραν στο σημείο να ολοκληρώσω τον πρώτο μου επίσημο δίσκο, που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο. Τον Μάιο τελείωσα τον δεύτερο δίσκο μου και τον Γενάρη θα κυκλοφορήσει ο τρίτος μου δίσκος, ο οποίος κατ’ εμέ είναι ο πιο ξεχωριστός που έχω γράψει και νομίζω ότι έχω βρει το στοιχείο μου και το ύφος μου με το οποίο μπορώ να είμαι ο εαυτός μου μέσα στη μουσική. Τα περισσότερα κομμάτια που είναι στους προηγούμενους δίσκους είναι κομμάτια που έχω γράψει για project, είτε στην Αμερική είτε στην Αγγλία, στη Γαλλία, στην Κόστα Ρίκα, στην Ελλάδα. Τώρα όμως, αυτό που κάνω είναι καθαρά κάτι το οποίο αποτελεί το προσωπικό μου εγώ, δεν έχω κάποιον να μου λέει να αλλάξουμε κάτι μέσα στο κομμάτι.

 

-Έχει επηρεάσει η ενασχόλησή σας με την μουσική τη σχέση σας με τους ανθρώπους;

 Δεν θα το έλεγα αυτό. Αν έχεις κοντά σου φίλους, οι οποίοι δεν κοιτούν μόνο την καλοπέραση αλλά σε νοιάζονται ως πραγματικό φίλο, αν τους πεις ότι θέλεις να γράψεις μουσική ή να τελειώσεις κάποιο project, δεν θα σε κάνουν πέρα. Προσωπικά, δεν με επηρέασε η δουλειά μου και δεν θεωρώ ότι χάθηκα με φίλους ή με έκανε πέρα κάποιος φίλος, επειδή υπήρχε το κομμάτι της μουσικής, ούτε και μέσα στις σχέσεις μου είχα κάτι τέτοιο. Απλά ίσως κάποιες φορές τους έσπαγα τα νεύρα, γιατί σαν φοιτητές κι εμείς κάναμε μαραθώνιο με τον Άρχοντα των δαχτυλιδιών, είναι ταινίες που, όπως και τα Χόμπιτ, μου αρέσουν πολύ. Καθόμασταν μια παρέα στο σπίτι μου και είχα την τάση να πηγαίνω πίσω την ταινία και να ξαναβλέπω μια σκηνή για να ακούσω πώς συνδυάζεται η μουσική με τις εικόνες. Οπότε εκεί, ίσως να τους έσπαγα λίγο τα νεύρα.

 

-Οι συμφοιτητές σας όμως, σας κατανοούσαν όταν το κάνατε αυτό;

 Κάποιες φορές ναι, κάποιες άλλες με έπαιρναν λίγο στο δούλεμα αλλά αυτά ήταν θέματα της παρέας.

 

-Πιστεύατε ποτέ ότι θα καταφέρνατε να γράψετε μουσική;

 Για να είμαι ειλικρινής, όχι. Σαν μαθητής του μουσικού σχολείου, πάντα είχα την απορία πώς μπορεί κάποιος να γράφει μουσική για μια συμφωνική ορχήστρα, πώς γράφει κάποιος ένα κομμάτι έντεχνο; Αυτή η απορία μου λύθηκε στο τρίτο έτος όταν μπήκα στην κατεύθυνση της μουσικής σύνθεσης.

 

-Εκτός από τον δίσκο σας, ετοιμάζετε κάποιο έργο για το κοντινό μέλλον;

 Πέρα από τον δίσκο, θα κυκλοφορήσουν την νέα χρονιά το βίντεο-ντοκιμαντέρ που ετοιμάζουμε με τον κύριο Μάνθο. Να σημειώσω ότι την τελευταία δεκαετία, έγινε μια έρευνα από τον κύριο Μάνθο πάνω στα γεγονότα των Βαλκανικών πολέμων, τι έγινε και τι συνέβη. Η έρευνα τελείωσε πέρυσι όταν ο κύριος Μάνθος ήταν εβδομήντα πέντε χρονών. Μέσα από έρευνες και πηγές από λεξικά και εγκυκλοπαίδειες, έβγαλε το τελικό αποτέλεσμα και έχει φτιάξει υλικό με φωτογραφίες, τις οποίες έχει επεξεργαστεί μόνος του και τις έχει κάνει κινούμενες. Σε αυτό το βίντεο, το οποίο είναι δύο ώρες, εξιστορείται η αλήθεια για τους Βαλκανικούς πολέμους. Εγώ, έχω αναλάβει την μουσική επένδυση πίσω από το βίντεο.

 

-Θα δίνατε κάποια συμβουλή σε έναν νέο που σκέφτεται να ασχοληθεί με την μουσική;

 Να το κάνει και δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Να έχει τα κότσια, την αγάπη και την αυτοπεποίθηση σε αυτό που κάνει, είτε είναι μουσική σύνθεση, είτε εκτέλεση, είτε επιστήμη. Οι γονείς μου δεν μου είπαν να γίνω δικηγόρος, γιατρός ή οτιδήποτε. Θα έλεγα να ακολουθήσει το ένστικτό του και να κάνει αυτό, το οποίο θέλει να κάνει χωρίς να αγχώνεται για την επαγγελματική αποκατάσταση. Επειδή τα πράγματα, ιδίως στην Ελλάδα, είναι πολύ δύσκολα, πιστεύω ότι υπάρχει μία θετική πλευρά και όλοι περιμένουμε μία ανταπόκριση. Οπότε θα έλεγα απλά να το κάνει, να μην το σκεφτεί καθόλου.

 -Ευχαριστούμε πολύ, αλλά θα θέλαμε να σας ρωτήσουμε επίσης τι ζώδιο είστε.

 Παρθένος. Πιστεύω πολύ σημαντική πληροφορία.

Την συνέντευξη πήραν οι μαθητές:

Κωνσταντίνος Πασχαλίδης

Αναστασία Κωνσταντινίδου

Μαίρη Τσισμετζή

Ειρήνη Αθανασοπούλου

Η μουσική δεν μπήκε καραντίνα το '21

 Κάθε χρόνο η ποικιλία και το εύρος της ελληνικής μουσικής σκηνής με εκπλήσσει ευχάριστα. Το 2021 ήταν μια δύσκολη χρονιά με αρκετή απομόνωση και κατά συνέπεια, αρκετή μουσική. Το παρελθόν έτος όμως και οι συνθήκες που επικρατούσαν αποτέλεσαν το έναυσμα για να έρθω κοντά με πληθώρα νέων ακουσμάτων τα οποία και θέλησα να μοιραστώ μαζί σας. Έτσι λοιπόν κατέληξα σχεδόν σε 10 καλλιτέχνες. 

Cortés

Ένας ιδιαίτερος καλλιτέχνης που προσωπικά με συνοδεύει σε πολλές φάσεις της ζωής μου από όταν τον γνώρισα. Οι δίσκοι που έχει έκδοση προς το παρόν με διάστημα μεταξύ τους 5 χρόνια θα μπορούσαν να είχαν βγει από διαφορετικό καλλιτέχνη. Ο πρώτος ακολουθεί πιο ψυχεδελικά μονοπάτια ενώ ο δεύτερος είναι ένας καλοφτιαγμένος ειρωνικός κατά βάση ραπ δίσκος. Θα έλεγα ότι ο Cortes κάνει βουτιά στον συναισθηματικό κόσμο πρωτίστως τον δικό του και σε δεύτερη φάση των ακροατών. Απολαύστε! 

1ος Δίσκος

Πείραμα-Λάστλάιν Πρότζεκττ 221

2ος Δίσκος

ΔΕΝ-Β1

Sedatophobia

Πρόκειται για μια σύγχρονη "κομπανία" ράπερ με έντονο το σαρκαστικό αλλά και το πολιτικό στοιχείο. Δεν περιορίζονται σε κοινωνικές νόρμες ενώ το κάθε μέλος τους δίνει τον δικό του χαρακτήρα στα τραγούδια. Η ποικιλία των τραγουδιών συνοδεύεται και από έναν τεράστιο αριθμό κομματιών που έχουν εκδόσει. Στα live η ενέργεια τους διαχέεται σε όλο το χώρο και ενεργοποιεί όλες τις αισθήσεις των ακροατών! Δυστυχώς θα βάλω ένα μόνο από τα πολλά τραγούδια τους!

 Σαρδάμ-Όσα χάσαμε στις φλόγες 

Capetté

Ο Capette είναι μια ιδιαίτερη φυσιογνωμία με πολύ ενδιαφέρον σε καλλιτεχνικό επίπεδο. Τα κομμάτια του ακολουθούν τον "χτύπο" του phychedelic techno ενώ το κοινωνικό περιεχόμενο τους αναδύεται διακριτικά στην επιφάνεια. Εγώ πάντως έχω κολλήσει με τα κομμάτια του!

Φιλέτο Μοσχάρι

Libys

Όταν "έπεσα" τυχαία σε ένα από τα κομμάτια του ένιωσα ότι το σύμπαν συνωμότησε με σκοπό να ακούω την πιο γλυκιά μουσικούλα! Οι ήχοι που ακολουθεί θυμίζουν συνήθως μπαλάντα ενώ δεν λείπουν και τα πιο psychedelic κομμάτια του (όπως το "18 χρόνων για πάντα"). (Υ.Γ. Ένας ακόμη λόγος που με ενθουσίασε ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης είναι και το video clip από την Σαμοθράκη!) 

Τσιγάρα

Sponty & Jaul

Δύο ραπερ που θα μπορούσες να τους βάλεις μαζί αφού σχεδόν σε όλα τα live εμφανίζονται διαδοχικά ή και μαζί. Με σκληρό στίχο στηλιτεύουν τα κακώς κείμενα της εποχής μας και δίνουν νέα δυναμική στους κοινωνικούς αγώνες. Διαπίστωσα την δυναμική τους όταν στο live τους είδα τον μπροστινό μου να τραγουδάει και να δακρύζει! 

Manga - Sponty & Jaul 

 Sponty-Αγκίδες

Jaul-1999

Σκιαδαρέσες

Δύο αδερφές από την Αθήνα οι οποίες μεγάλωσαν μέσα στους κόλπους μιας καλλιτεχνικής οικογένειας γράφουν την δική τους μουσική. Τα τραγούδια τους είναι πολυδιάστατα με ιδιαίτερα ευρηματικό χιούμορ αλλά και έντονα συναισθηματικές συγκινήσεις. Θα λέγαμε ότι ακολουθούν τους ρυθμούς του έντεχνου με κάποια στοιχεία indie καθώς και μπαλάντας. Πάντως είναι αναμφισβήτητο ότι ακούστηκαν και τραγουδήθηκαν ιδιαίτερα γύρο από τις φωτιές στην παραλία και όχι μόνο!

Καριμπού

Ηχοτόπια

Ένα συγκρότημα από την πρωτεύουσα που δίνει μια εξαιρετική αισθητική στην ηλεκτρονική μουσική και της επιτρέπει να διακυμαίνεται στην κλίμακα της δυναμικής από έξτρα chill έως έξτρα motivating. Σημείωση : συνοδεύει εξαιρετικά το διάβασμα στον ΟΑΣΘ!

Βόλτα 

Τριβόλια

Κρίμα που έχουν μόνο ένα τραγούδι ακόμη. Τρία μάλλον παιδιά για τα οποία δεν έχουμε πληροφορίες ακόμη, που η μουσική και ο στίχος τους ξεφεύγει από τα τετριμμένα και δίνει φρέσκια πνοή με έντονο χιούμορ. Εγώ πάντως το έχω ξυπνητήρι το τραγουδάκι τους εδώ και καιρό! 

τρικουβερτο γλεντι

Stresscode project

Σε electronic techno ρυθμούς κινείται το συγκεκριμένο σχήμα και θα έλεγα με μεγάλη επιτυχία. Ωστόσο κι εδώ οι πληροφορίες για τις δημιουργούς είναι ανύπαρκτες.

Λύσσα

Παιδί τραύμα

Ίσως θα λέγαμε παιδί θαύμα. Ο καλλιτέχνης αυτός ξεκίνησε από την Πάτρα ως ένα παιδί με τεράστια αγάπη για την μουσική. Σήμερα τα τραγούδια του με το ιδιαίτερο ύφος τους αποτελούν το έναυσμα για την εκδήλωση ποικίλων συναισθημάτων!

Το φόρεμα

Και κάπως έτσι εντελώς περιληπτικά, χωρίς πολλά λόγια αλλά με πολύ μουσική, ανέφερα τους μισούς καλλιτέχνες από αυτούς που θα ήθελα να συμπεριλάβω. Η ελληνική μουσική σκηνή όπως προανέφερα είναι τεράστια και σε ανύποπτο χρόνο ''σκάνε'' μπροστά σου απίστευτα κομμάτια και ταλαντούχοι καλλιτέχνες. Επιφυλάσσομαι και για επόμενο άρθρο που θα περιλαμβάνει τους υπόλοιπους μισούς. 

Καλή Ακρόαση ! 

 Επιμέλεια : Δανάη Βαλσαμίδη

Συνέντευξη SKG Dub Alliance

 SGK DUB ALLIANCE

Οι SKG Dub Alliance είναι μια μπάντα από τη Θεσσαλονίκη. Η μουσική τους είναι ιδιαίτερη και το στυλ τους πρωτοποριακό για την Ελλάδα. Την Πέμπτη 16/12 είχαμε την τύχη να συζητήσουμε μαζί με δύο μέλη τους και να μάθουμε ενδιαφέρον πληροφορίες τόσο για τη μπάντα όσο και για τους ίδιους.

-Από πού βγήκε το όνομα του συγκροτήματος;

(Δημήτρης):Λεγόμαστε SKG Dub Alliance το SKG είναι τα αρχικά του αεροδρομίου της Θεσσαλονίκης, το Dub είναι η μουσική που παίζουμε και το Alliance είναι η συμμαχία που δημιουργήσαμε, γιατί ξεκινήσαμε και οι δύο ατομικά από άλλα project ο καθένας και κάναμε μια συμμαχία για να κάνουμε αυτό το συγκρότημα. Οπότε έτσι βγήκε το όνομα μας.

-Πώς δημιουργήθηκε το συγκρότημα και ποια ήταν η πρώτη πρόβα που είχατε ποτέ;

 (Δημήτρης): Η πρώτη πρόβα που είχαμε ποτέ ήταν το πρώτο λαιβ που κάναμε στην Κομοτηνή το 2012 ή 2013 και δεν ήταν πρόβα ήταν λάιβ κανονικό απλά βρεθήκαμε μια μέρα πριν και πήγαμε.

- Προέκυψε στην πορεία να ασχοληθείτε με την μουσική ή το θέλατε από παιδιά;

 (Γιώργος): Πιστεύω πως δεν ξυπνάς μια μέρα και αποφασίζεις να ασχοληθείς με την μουσική, είναι κάτι που βγαίνει πηγαία από μέσα σου, έχεις την ανάγκη να επικοινωνήσεις και σου δίνει μια κινητήρια δύναμη η μουσική. Καλά δεν τα λέω;

 (Δημήτρης): Ναι , απλά όσο μεγαλώνεις και αποκτάς ερεθίσματα εκεί σου ξυπνάει το άμα θέλεις να το προβάλεις αυτό ή όχι. Είναι τέρμα από μέσα σου άμα μπορείς να το αντιμετωπίσεις αυτό που έρχεται, γιατί βγαίνεις, εκτίθεσαι. Απο κει και πέρα αν μπορείς αυτό να το διαχειρίζεσαι, είναι ένα βήμα για να βγάλεις αυτά που σκέφτεσαι ως μουσικός. Είναι ένα μπαλάκι που το ρίχνεις σε μια κατηφόρα και δεν ξέρεις που θα σταματήσει.

- Ποια ήταν η αντίδραση του κόσμου όταν ξεκινήσατε;

 (Δημήτρης):`` WOW``. Αυτό. Ποιοί είστε και γιατί δεν σας ξέρουμε, και τί είναι αυτό που κάνατε, τί ακούμε, πού μπορούμε να το ξαναβρούμε; Μέχρι που τους είπαμε ότι καλώς ή κακώς σε αυτό που κάνουμε δεν έχουμε ανταγωνισμό, είμαστε μπαμπάδες σε ένα ψιλοπαγκόσμιο επίπεδο γιατί έχουμε πάρει πολλά στοιχεία από την κουλτούρα της ρέγκε γενικότερα, και έχουμε βάλει και το δικό μας το στίγμα. Γενικά εμείς χαρακτηριζόμαστε, τόσο από τις συναυλίες μας και όχι από τα κομμάτια, γιατί αν κάποιος ακούσει την μουσική μας απο το YouTube, χωρίς να έχει τα κατάλληλα εργαλεία, την ακούει λάθος, ενώ αμα την ακούσεις σε ένα λαιβ μας δεν μπορείς να μην χορέψεις, δεν μπορείς να μην κουνηθείς, δεν μπορείς να μην μπεις σε όλο αυτο το βαιμπ

 (Γιώργος): Ναι, βασικά το ηθικό δίδαγμα είναι, παιδιά, να μην ακούτε μουσική χωρίς μπάσο. Επενδύστε σε καλά ακουστικά. Να το νιώθεις.

-Πώς αντιμετωπίζατε τα αρνητικά σχόλια τότε και πως τώρα;

 (Δημήτρης): Δεν είχαμε ποτέ.

 (Γιώργος): Είχαμε ένα αρνητικό σχόλιο στο χάος που λέγεται ίντερνετ, αλλά ο τύπος είχε μπερδευτεί. Είχαμε ανεβάσει ένα ρεμίξ, το οποίο είχε φωνητικά από έναν Άγγλο και λέει “ Τι είναι αυτά, έχει χαλάσει o MC, τι vocals είναι αυτά, δεν μαρέρουν”. Άρα δεν είχαμε ποτέ.

- Πώς σας επηρέασε η πανδημία; 

 (Δημήτρης): Ήταν κάτι πολύ άσχημο για εμάς, γενικότερα εμάς μας νοιάζει να κάνουμε κατα γράμμα αυτό που λέμε. Εμείς αυτοαποκαλούμαστε foundation makers. Foundation makers λέγονται αυτοί που βάζουν τα θεμέλια που κάνουμε. Οπότε καθόμαστε πολύ προσεκτικά να ` μαγειρέψουμε` την καλύτερη συνταγή, το καλύτερο φαγητό, και περιμεναμε τις κατάλληλες συνθήκες για να κάνουμε μια περιοδεία, για να μπορέσουμε να εξαπλώσουμε αυτό το πράγμα σε όλο τον κόσμο. Είχαμε κανονίσει μια πολύ μεγάλη περιοδεία σε όλη την Ελλάδα και στο εξωτερικό. Μόλις κατεβήκαμε στην Αθήνα, μπήκαμε σε καραντίνα και έτσι, μας γκρεμίζει όλη την περιοδεία, Γιατί όλα είναι στον αέρα, δεν ξέρεις τι θα κάνεις. Και δεν είμαστε μόνο εμείς, είναι εκατομμύρια μουσικοί που βίωσαν όλο αυτό το πράγμα.

 (Γιώργος): Και ένα παραπάνω για τους μουσικούς οι οποίοι κάνουν συστηματικά λαιβς, οι οποίοι κλείστηκαν μέσα, η ψυχολογία τους ήταν ένα τεράστιο θέμα, πέρα από το οικονομικό. Αλλά σκέψου, κάθε βδομάδα να είσαι μπροστά σε 1000 άτομα, και μετά να κάνεις έναν χρόνο να βγεις από το σπίτι.

 (Δημήτρης): Όπως και το οικονομικό έτσι; Όταν όλα σου τα έξοδα βασίζονται στην μουσική, είναι αρκετά δύσκολο να ανταπεξέλθεις. Το κράτος επίσης δεν βοήθησε κανέναν μουσικό, κανέναν ηχολήπτη κανέναν σκηνοθέτη. Γενικά στον χώρο του θεάματος δεν βοηθήθηκε κανένας. 

- Κουραμπιέδες ή μελομακάρονα και γιατί;

 (Δημήτρης): Μελομακάρονα γιατί ο κουραμπιές κολλάει στον ουρανίσκο και σου σπάει τα νεύρα.

 (Γιώργος): Κουραμπιές γιατί κάθε φορά που τρως ένα κομμάτι πρέπει να προσέχεις μην πάρεις ανάσα και καταπιείς την άχνη και πνιγείς.

- Ποιός καλλιτέχνης σας επηρέασε παραπάνω στο είδος σας;

 (Γιώργος): Μας επηρέασαν είδη μουσικής. Μας επηρέασε η αγγλική Ντάμπ, η γαλλική Ντάμπ, γενικά οι βάσεις αυτών των ειδών, οι ανατολίτικες μουσικές μας επηρέασαν πολύ

 (Δημήτρης): Γενικά ο Γιώργος, έχει επιρροές από Αγγλία και από Τζαμάικα, και ότι έχουν προωθήσει αυτοί και τα έχει αναλύσει πέρνοντας τα καλύτερα στοιχεία τους. Αυτό φτιάχνει την μοναδικότητα μας, ότι δεν έχει αντιγράψει ο Γιώργος κάτι. Βάλαμε ένα μοναδικό στοιχείο μέσα, και το κάναμε δικό μας. Τώρα αυτό που κάναμε έμείς, ήταν να προσεγγίσουμε αυτούς που θαυμάζαμε μικροί, Δηλαδή σε 3 χρόνια λειτουργίας μας ως συγκρότημα, συνεργαστήκαμε με καλλιτέχνες που έχουν πάρει γκράμι. Όπως επίσης συνεργαστήκαμε καί με τον Skarra Mucci. Με όλους αυτούς είμαστε τόσο κοντά αλλά τόσο μακριά.

- Θέλουμε να περιγράψετε ο ένας τον άλλον με μια λέξη

 (Γιώργος): Βόμβοκλαρτ.

 (Δημήτρης): Σκοτεινός.

- Αν θα μπορούσατε να ασχοληθείτε με ένα άλλο είδος μουσικής, ποιο θα ήταν;

 (Και οι δύο): Το ντριλ

-Υπήρξε κάποια στιγμή που να στεφτήκατε ότι θέλετε να τα παρατήσετε;

 (Δημήτρης): Υπήρχαν πάρα πολλές στιγμές, αλλά όταν γυρνάς πίσω και βλέπεις τι έχεις κάνει, δεν μπορείς να τα παρατήσεις. Δεν σου επιτρέπεται.

- Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

 (Γιώργος): Να κάνουμε πολύ μουσική.

 (Δημήτρης): Θα προχωρήσουμε τώρα σε πρότζεκτ που έχουν να κάνουν με μερτς και βινύλια. Ετοιμάζουμε καινούργιο βίντεο κλιπ,καινούργιες παραγωγές, καινούργιους δίσκους,άλμπουμ και καινούργια περιοδεία. Και στο εξωτερικό, αν όλα παν καλά.

- Μια συμβουλή που θα δίνατε σε κάποιον που τώρα αρχίζει να ασχολείτε με την μουσική;

 (Γιώργος): Να έχεις τριβή με αυτό το πράγμα και μην το παρατάς

 (Δημήτρης): Όταν αρχίζεις να ασχολείσαι με μία κουλτούρα, πρέπει να έχεις όλες τις ιστορικές γνώσεις, πρέπει να ξέρεις τι είναι αυτό που κάνεις και γιατί το κάνεις.

Τη συνέντευξη πήραν οι μαθήτριες: Δέσποινα Μαντά, Ανδρονίκη Βότση και Άλκηστις Παπαναστασίου.

Συνέντευξη Rusty Cadillac

                                                          RUSTY CADILLAC

Την Παρασκευή 26/11 ως ομάδα του Μουσικού προγράμματος “ Σύγχρονη Μουσική- made in Greece’’ παρευρεθήκαμε στην συναυλία των  Rusty Cadillac αφού πρώτα κάναμε μία πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση μαζί τους. Μια μπάντα με συνδυασμούς μπλουζ, heavy metal και hard rock! Παίζουν διασκευές κλασικών τραγουδιών όπως το bang bang και begging, συνθέτουν όμως και δικά τους κομμάτια με κάποια από τα πιο γνωστά να είναι τα lock ‘n load και six years. Μάλιστα, έχουν ήδη εκδώσει τον πρώτο τους δίσκο και πάνε για τον δεύτερο! Υπάρχει βέβαια μια διαφωνία στο δίλλημα ‘’ μελομακάρονα ή κουραμπιέδες’’, όπως φαίνεται όμως υπερισχύουν με διαφορά τα μελομακάρονα με σοκολάτα.

-Από που βγήκε το όνομα Rusty Cadillac;

(Δημήτρης):Σκεφτόμασταν διάφορα ονόματα. Εκείνο το διάστημα είχαμε δει εγώ και ο Μανώλης μια ταινία την ‘’Cadillac records’’. Σχετίζεται πολύ με τους καλλιτέχνες της μπλουζ που ήταν όνειρο τους να οδηγούν μια Cadillac και μου άρεσε το άνομα επειδή παίζαμε μπλουζ (με κάπως πιο σύγχρονο ήχο).  Το rusty λόγω του ήχου μας,  επειδή αναπαλαιώναμε ουσιαστικά τον ήχο της μπλουζ. Θέλαμε  να την εκσυγχρονίσουμε (την μουσική μπλουζ), να μην ακούγεται το παλιό μπλουζ, να το μεταφέρουμε λίγο μπροστά, να το ξεσκουριάσουμε. Έτσι βγήκε το Rusty Cadillac.

-Που και πότε γνωριστήκατε; Πώς προέκυψε η ιδέα για την μπάντα;

(Δημήτρης):Με τον Μανώλη ήμασταν συμμαθητές στο μουσικό σχολείο στη Θεσσαλονίκη. Όταν τελείωσα το μουσικό ήθελα να κάνω μια μπάντα. Είχα κάνει από πιο πριν μια μπάντα με κάποιους συμμαθητές μου και παίζαμε διάφορα ειδή μουσικής. Δεν πήγε πολύ καλά εκείνη και την αφήσαμε. Το βράδυ της Ανάστασης, το Πάσχα του 2012 πήγα να ακούσω τους blue wire και είχα ανέβει πάνω στη σκηνή μαζί τους, τότε άρχιζα να παίζω και φυσαρμόνικα. Ήταν το πρώτο διάστημα που άκουγα μπλουζ και πειραματιζόμουν με την φυσαρμόνικα. Όταν κατέβηκα από την σκηνή, είπα: ‘’ θα κάνω μπλουζ μπάντα’’ .  Στην πορεία σκέφτηκα τον Μανώλη για να κάνουμε την μπάντα. Στην αρχή είχαμε έναν άλλο μπασίστα και μετά ήρθε ο Νίκος. Ακολούθησε, μετά από πολλούς ντράμερ που αλλάξαμε, ο Δήμος που είναι 3 χρόνια μαζί μας.

-Από παιδιά θέλατε να ασχοληθείτε με τη μουσική ή είχατε άλλους επαγγελματικούς στόχους;

(Δημήτρης):Εγώ από την 6η δημοτικού ήθελα να ασχοληθώ με την μουσική. Η δασκάλα που μου έκανε κιθάρα  πρότεινε στη μητέρα μου να μπω στο μουσικό και έστι το πήρα απόφαση. Πέρασα τις εξετάσεις και έβαλα στόχο να περάσω στο ΠΑΜΑΚ (μουσικών επιστημών και τεχνών) αλλά δεν τα κατάφερα λόγω των βάσεων των πανελλαδικών. Βρέθηκα σε ένα ΤΕΗ και τώρα εργάζομαι και ως πολιτικός μηχανικός αλλά δεν ξέχασα ποτέ αυτό το όνειρο. Αν αγαπάς την μουσική θα την έχεις στη ζωή σου.

(Μανώλης):Εγώ είχα περάσει στο μουσικών σπουδών στην Θεσσαλονίκη μετά το μουσικό σχολείο. Την άφησα όμως τη σχολή ασχολήθηκα με αλλά πράγματα και επαγγέλματα Με τα χρόνια βέβαια με ξαναβρήκε μέσω της μπάντας και του Δημήτρη και από τότε είναι αυτό που θέλω να κάνω. Δεν μπορώ να το αφήσω, θέλω να το έχω στη ζωή μου.

(Νίκος):Εγώ ασχολούμαι από μικρός με την μουσική. Η αγάπη προέκυψε στην πορεία βεβαία. Στην αρχή ήταν λόγω γονέων. Είμαι και μάγειρας παράλληλα, είναι και τα δυο επαγγέλματα και χόμπι ταυτόχρονα και δημιουργικά, όποτε είμαι ευτυχισμένος!

(Δήμος):Κι εγώ αυτό νομίζω, ήθελα από νεαρή ηλικία να ασχοληθώ Η αλήθεια είναι ότι εμείς είχαμε κάνει πρώτα συγκρότημα και μετά μάθαμε να παίζουμε! Όταν ήμουν στο λύκειο, ήμουν ντράμερ σε συγκρότημα χωρίς να ξέρω να παίζω. Δεν είναι μόνο να θέλεις να ασχοληθείς επαγγελματικά με την μουσική αλλά και να ενδιαφέρεσαι και να καταλάβεις τι μπορεί να ελευθερώσεις σε επίπεδο πνευματικό, πέρα από το χρηματικό που είναι δύσκολο…

-Πώς αντιμετωπίζατε τα αρνητικά σχόλια παλαιότερα και πως τώρα;

(Δήμος):Αρνητικά σχόλια υπάρχουν συνεχεία σε οποιοδήποτε επίπεδο οπότε δεν νομίζω ότι πρέπει να σε επηρεάζουν σε βαθμό που θα σε ρίξει ψυχολογικά και θα σταματήσεις αυτό που  αγαπάς. Δηλαδή, από ένα σημείο και μετά ή δεν δίνεις σημασία ή πραγματικά αν είναι εποικοδομητικά αρνητικά σχόλια είναι κέρδος για σένα, γιατί σε κάνουν καλύτερο. Φαντάσου ότι είσαι καλός: αν ακούσεις  ένα σχόλιο με κάτι που πρέπει να βελτιώσεις σημαίνει ότι αύριο θα είσαι ήδη καλύτερος. Όποτε όλα τα σχόλια είναι θετικά, δεν υπάρχει κάτι αρνητικό για έμενα.

-Ποιοι καλλιτέχνες σας επηρέασαν;

(Δημήτρης):Ο Johnny Cash σίγουρα. Στις συνθέσεις που έχουμε βέβαια κάνει δεν είναι κάποια συγκεκριμένη μπάντα αλλά μια μίξη καλλιτεχνών που σιγά σιγά μας επηρέασαν για να φτιάξουμε αυτόν τον ήχο τώρα. Αλλά προσωπικά έχουμε ο καθένας τους  αγαπημένους του καλλιτέχνες, γιατί νομίζω ότι στις συνθέσεις μας έχει ο καθένας τα δικά του μουσικά στοιχεία. Εγώ ήμουν πιο πολύ στο classic blues και οι υπόλοιποι πιο Heavy metal. Οπότε είναι μια μίξη μουσικών ερεθισμάτων.

-Από που αντλείτε έμπνευση για τους στίχους σας;

(Μανώλης):Από τα προσωπικά καθημερινά βιώματα , απλά τα παρουσιάζουμε με πιο θεατρικό τρόπο. Τα στοιχεία της καθημερινότητας  μεταφέρονται σε ένα πιο καλλιτεχνικό στυλ.

-Πόσο σας επηρέασε η πανδημία όσον αφορά τη διάθεση σας για σύνθεση μουσικής;

(Δημήτρης):Δεν μας επηρέασε αρνητικά, αλλά μας στενοχώρησε λίγο γιατί τότε ήταν να δημοσιεύσουμε τον πρώτο μας δίσκο.  Μας έδωσε όμως χρόνο για τον δεύτερο!

-Μελετήσατε κάποια θεωρεία πάνω στην blues μουσική ή ξεκινήσατε να συνθέτετε ελεύθερα;

(Δήμος):Το να έχεις ένα θεωρητικό υπόβαθρο σίγουρα βοηθάει αλλά μερικές φορές οι κανόνες μας μπλοκάρουν και δεν μπορούμε να παίξουμε. Η blues δεν είναι τόσο κανόνες όσο αισθητική, δηλαδή να ακούσεις και μετά ίσως αυτό θα σε βοηθήσει τεχνικά κάποια πράγματα να τα κάνεις καλύτερα και να δώσεις τη δική σου χροιά και χρώμα.

-Με ποιον - ποιους καλλιτέχνες θα θέλατε να συνεργαστείτε;

(Δήμος): Θα ήθελα από Έλληνες με τον Λεμπέση, τον Μπίγαλη, μου αρέσει πολύ και ο Μαζωνάκης. Από πιο παλιούς, ξένους, σίγουρα με τον Miles Davis και τον John Coltrane. (Μανώλης): Εγώ θα έλεγα με κάποια από τα σχήματα του σκληρού ήχου της ελληνικής σκηνής που έχουν φύγει και από το σύνορο της Ελλάδας, όπως τους Nightstalker, τους Thousand Mods(1000mods), τους Villagers και τους Planet of Zeus.

-Τι ή ποιος σας βοηθάει να ξεπεράσετε τις δυσκολίες που δημιουργούνται, και σε επαγγελματικό επίπεδο αλλά και στην προσωπική σας ζωή;

(Δήμος): Με βοηθάει σίγουρα η μουσική αλλά και η γυμναστική. (Δημήτρης): Πιστεύω πως γενικά οποιαδήποτε μορφή τέχνης σε βοηθά να μην χάνεσαι και να εκτονώνεσαι.

-Μέσα από τη μουσική θέλετε να περάσετε συγκεκριμένα μηνύματα ή το κάνετε για ευχαρίστηση;

(Δημήτρης):Δεν είναι ότι θέλω να περάσω κάποιο μήνυμα γιατί δεν θεωρώ πως έχω την ικανότητα και τη συνείδηση που χρειάζεται για να το περάσω και να είναι σωστό. Όταν γράφω τους στίχους και τη μουσική μου νιώθω ότι θέλω να μοιραστώ κάποια βιώματα και ο κόσμος να ταυτιστεί. (Νίκος):Όμως η μουσική για τον καθένα είναι κάτι διαφορετικό, οπότε δεν ξέρεις πως θα το εκλάβει και πως θα το καταλάβει κάποιος άλλος.

-Θέλουμε ο καθένας να χαρακτηρίσει τον άλλον με μια λέξη!

(Μανώλης):Ο Δήμος είναι ο λογικός, ο προσγειωμένος. Ο Νίκος πάλι είναι η ψυχή της παρέας, ο εμψυχωτής. Ο Δημήτρης, η κινητήρια δύναμη και εγώ ο μαέστρος!

-Είστε ευχαριστημένοι για το σημείο στο οποίο βρίσκεστε επαγγελματικά;

(Δημήτρης)-(Νίκος):Πάντα υπάρχει περιθώριο βελτίωσης! Και ‘’παικτικά’’ αλλά και όσον αφορά την αναγνωρισιμότητα από τον κόσμο. Όπως όλες οι τέχνες, έτσι και η μουσική, δεν τελειώνει ποτέ! Αν πεις ''είμαι καλός, δεν θέλω να εξελίξω κάτι άλλο'' έχεις τελειώσει. Πάντα προσπαθείς για το καλύτερο και όπου βγει.

-Πρόσφατα ηχογραφήσατε τον δίσκο σας, πως ήταν η εμπειρία γενικότερα;

(Μανώλης):Ήταν δύσκολη αλλά πολύ ενδιαφέρουσα και ξεκίνησε φυσικά με πολύ όρεξη και ενθουσιασμό που θα βγάζαμε ένα δικό μας μουσικό δημιούργημα. Βέβαια, υπήρχαν και εμπόδια που έπρεπε να ξεπεράσουμε λόγω των περιοριστικών μέτρων της πανδημίας. Το να μπαίνεις σε ένα studio, να γράφεις τη δική σου μουσική, να την ηχογραφείς και να το βλέπεις όλο αυτό σταδιακά μέχρι να δεις το τελικό αποτέλεσμα πως έχει διαμορφωθεί είναι μια μοναδική και πάρα πολύ ωραία εμπειρία.

-Ποια πιστεύετε πώς είναι τα πλεονεκτήματα σας και ποια τα μειονεκτήματα σας, σαν σύνολο;

(Μανώλης)-(Δημήτρης):Τα πλεονεκτήματα είναι η όρεξη και η ενέργεια που έχουμε για τη μουσική, και ό,τι κάνουμε το κάνουμε με μεράκι και αγάπη μόνο και μόνο γιατί μας αρέσει και μας ευχαριστεί. Επίσης όμως η σχέση μεταξύ μας και η καλή συνεννόηση είναι ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Τα μειονεκτήματά μας είναι τα ψυχολογικά μας, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο καθένας.

-Ποιες άλλες ασχολίες έχετε, εκτός  της μουσικής;

(Μανώλης): Έχουμε όλοι τις δουλειές μας, ο Νίκος είναι μάγειρας και ο Δημήτρης πολιτικός μηχανικός. Ο Δήμος είναι ο επαγγελματίας, που διδάσκει και σε ένα ωδείο αλλά ασχολείται σε ερασιτεχνικό επίπεδο και με τη γυμναστική.

-Πώς κρίνετε τις μουσικές επιρροές των Ελλήνων και ειδικότερα των νέων;

(Όλοι):Πάντα το καινούργιο στους παλιούς θα φαίνεται περίεργο. Η κάθε εποχή έχει τα καλά της έχει και τα κακά της, το θέμα είναι να μπορείς να ξεχωρίσεις την ποιότητα και να μην ακολουθείς απαραίτητα τις μόδες σε όποιος είδος και αν θες να στραφείς. Καλό είναι να προσέχεις ποια θέματα θίγει το κάθε κομμάτι, τι μηνύματα περνάει.

-Δώστε μας μια συμβουλή για κάποιον που τώρα αρχίζει την καριέρα του στη μουσική.

(Νίκος): Πρώτα απ' όλα όρεξη, μεράκι και όλα χτίζονται βήμα-βήμα αν αγαπάς τη διαδρομή και δεν νοιάζεσαι μόνο για τον προορισμό, πάντα με ταπεινότητα, διάβασμα, μελέτη. Να βάζεις μικρούς στόχους και να τους περνάς, θα είναι πιο εύκολο έτσι να φτάσεις στον μεγάλο.

-Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια για τη μπάντα;

(Δημήτρης):Σίγουρα θα θέλαμε να κάνουμε ένα live στο εξωτερικό, σε κάποιο φεστιβάλ ίσως για να ακουστεί η μουσική μας περισσότερο..

                                                            Η ΣΥΝΑΥΛΙΑ

(Δέσποινα): Μετά την ενδιαφέρουσα συνέντευξη την οποία πήραμε ακολούθησε η συναυλία των Rusty Cadillac. Το φάσμα τραγουδιών στο οποίο κινήθηκαν ήταν μεγάλο και πολύ διασκεδαστικό. Τα τραγούδια ήταν από γνωστά “pop” της εποχής μας όπως το “beggin” τα οποία διασκεύασαν με μεγάλη επιτυχία. Παρά τον λίγο κόσμο η ατμόσφαιρα ήταν συνέχεια ανεβαστική. Η μπάντα ερμήνευσε τα τραγούδια με ένα δικό τους στυλ και η σκηνική παρουσία τους ήταν το λιγότερο εντυπωσιακή!

(Ολυμπία): Το στυλ της μουσικής τους είναι πολύ ιδιαίτερο και φαίνεται ότι τους αρέσει και ξέρουν τι κάνουν.

(Αγγελίκη): Ξεκινήσαμε με μία διασκεδαστική συνέντευξη όπου μάθαμε πολλά και ενδιαφέροντα για τους Rusty Cadillac! Η συναυλία όμως ήταν μοναδική… Έπαιξαν με πάθος και όρεξη ακόμη και αν το κοινό ήταν μικρό, έκαναν αφιερώσεις, μας ανέβασαν την διάθεση και όλα αυτά φορώντας πάντα μαύρο κοστούμι, κόκκινη γραβάτα και καπέλο!

Τη συνέντευξη πήραν οι μαθήτριες: Δέσποινα-Νικολέτα Μαντά, Ολυμπία Καθηνιώτη και Αγγελική Πετροπούλου.

Συνέντευξη με τον ROUS

 

Ο Γιώργος Γεωργιάδης, γνωστός και ως ROUS, είναι Έλληνας τραγουδοποιός με ιδιαίτερη χροιά. Το ζώδιο του είναι παρθένος,  η ομάδα του Ολυμπιακός και εμείς είχαμε τη χαρά να μιλήσουμε μαζί του στις 14/11/2021 και να μάθουμε ενδιαφέρουσες πληροφορίες τόσο για εκείνον όσο και για την καριέρα του, στο πλαίσιο του προγράμματος «Σύγχρονη Μουσική-Μade in Greece». 

-Από που ξεκίνησε όλο αυτό το πάθος σας για την Μουσική;

Αρχικά το πάθος μου για την μουσική ξεκίνησε από μικρή ηλικία, συγκεκριμένα ήταν περισσότερο το πάθος  των  ήχων. Είχα δίψα να μάθω πώς δημιουργούνται όλοι αυτοί οι ήχοι που ακούμε. Επίσης όταν ήμουν μικρός έκανα απόπειρες, έτσι ώστε να γράψω τραγούδια.

-Ξεκινήσατε να γράφετε μουσική για προσωπική ευχαρίστηση ή για να περάσετε κάποιο μήνυμα;

Η αρχή είναι η προσωπική ευχαρίστηση, διότι μου δίνει νόημα και με γεμίζει αυτό που κάνω. Επιπλέον με βοηθάει να απαντάω σε ερωτήσεις, τις οποίες δεν τις είχα απαντήσει πιο πριν. Το αν τύχει να περάσω κάποιο μήνυμα στην πορεία αυτό έρχεται αναπόφευκτα. Μπορεί όμως ο τρόπος που ο κάθε ένας αντιλαμβάνεται κάποιο μήνυμα να μην είναι αυτό το όποιο θέλει να περάσει ο τραγουδιστής άμεσα, ίσως είναι κάτι έμμεσο και διαφορετικό.

-Ποιο ήταν το είδος μουσικής που ακούγατε μικρός και ποιος καλλιτέχνης σας επηρέασε;

Εκείνη την εποχή τα πράγματα ήταν λίγο περίεργα στα ραδιόφωνα, οπότε τα ακούσματά μου, περιλάμβαναν διάφορα είδη. Ο πατέρας μου έφερνε κασέτες στο σπίτι ηχογραφημένες από ραδιοφωνικούς σταθμούς. Άκουσα πολύ αμερικανική Φολκ και Έλβις Πρίσλεϊ.

-Πως αισθανόσασταν στην πρώτη σας συναυλία και πότε ήταν αυτή;

Η πρώτη μου συναυλία ήταν στο λύκειο, έπαιζα μπάσο και γενικά ήμουν πολύ χαλαρός. Παραδόξως αισθανόμουν σιγουριά, επειδή είχα μαζί μου τους φίλους μου, (ήμασταν μια μπάντα φίλων και ξέραμε ότι ο ένας στηρίζει τον άλλον). Όμως όταν έκανα μονός μου την πρώτη μου συναυλία αισθάνθηκα φρυχτά. Λόγο απειρίας ο εξοπλισμός δεν ήταν αυτός που έπρεπε, οπότε κατέληξα να παίζω σε μια σκηνή χωρίς μόνιτορ και νόμιζα καθ’ όλη τη συναυλία, ότι ήμουν φάλτσος.

-Πως αντιμετωπίζετε τα αρνητικά σχόλια τώρα και πως στα πρώτα βήματα της καριέρα σας;

Αντιμετωπίζω τα αρνητικά σχόλια όπως όλοι οι άνθρωποι, δηλαδή ένα αρνητικό σχόλιο δεν θα μου δημιουργήσει ένα ευχάριστο συναίσθημα, όμως με τον καιρό μαθαίνω να τα διαχειρίζομαι. Στην αρχή είχα περισσότερη ορμή, αλαζονεία και δεν έδινα καμία απολύτως σημασία. Όμως στη συνέχεια προσπαθούσα να καταλάβω αν είναι κακοπροαίρετο ή αν είναι πραγματικά εποικοδομητικό. Εάν όμως είναι κάτι σωστό με τον καιρό έχω μάθει να λέω ότι ίσως έχει κάποιο δίκιο, επειδή είναι σαν τρίτη μάτια.

-Πως ήταν τα παιδικά σας χρόνια και η εφηβεία σας;

Τα παιδικά μου χρόνια είχαν μαγεία, σε σχέση με το τώρα, που βλέπω τα παιδιά και όλα μου φαίνονται μεγάλα. Όσων αφορά την εφηβεία νομίζω είχα δύσκολη εφηβεία,  αλλά δεν την καταλάβαινα, προφανώς και υπήρχαν κάποιες στιγμές που το καταλάβαινα, για παράδειγμα όταν ερχόμουν σε κόντρα με τους καθηγητές μου. Αλλά  μέχρι εκεί.

-Με ποια κριτήρια επιλέξατε να σπουδάσετε μουσική παραγωγή και όχι κάτι πιο σχετικό με τη μουσική;

 Ήταν οι επιρροές που είχα από μικρός, δηλαδή οι μουσικές που άκουγα σε κάποιες τηλεοπτικές παράγωγες και κινηματογραφικές που βλέπαμε κυρίως στην τηλεόραση, γιατί δεν μπορώ να πω ότι πήγαινα μικρός στο μεγάλο πανί και ότι ήμουν στη σινεφίλ. Μου άρεσε πάρα πολύ η μουσική επένδυση για τις ταινίες, μου άρεσε πάρα πολύ να προσπαθώ να το αναλύσω όλο αυτό κατά κάποιο τρόπο, πώς υπάρχει μια ραχοκοκαλιά, πώς εξελίσσεται η μουσική και ποια είναι τα leitmotifs σε μια ταινία. Επίσης ο κινηματογράφος και η τηλεοπτική παραγωγή, που δε με κέρδισαν στο τέλος, είναι κάτι πάρα πολύ δυνατό ως εικόνα, ως μέσο, κάτι το οποίο στη καθημερινότητά μας και όχι τόσο πολύ σε ταινίες, έχει πέσει πάρα πολύ πάνω στην κοινωνία μας και περνάει πάρα πολύ στον κόσμο αυτό τον καιρό. Νομίζω πως όφειλα στον εαυτό μου να κοιτάξω και προς εκείνη την κατεύθυνση. Τελικά, δεν θεωρώ ότι με κέρδισε και ότι κέρδισα πάρα πολλά, όμως γνώρισα κάποια πράγματα και η ζωή συνεχίστηκε. 

-Ποια πιστεύετε ότι είναι τα πλεονεκτήματα και ποια τα μειονεκτήματα σας; 

Εάν έχω ένα πλεονέκτημα είναι η υπομονή, το οποίο είναι κατάκτηση, δεν είναι ένα πλεονέκτημα με το οποίο ξυπνάς μια μέρα και το έχεις. Το να έχεις υπομονή, το να καταφέρεις να την κατακτήσεις είναι ευλογία στη ζωή. Διότι η υπομονή είναι η ωραιότερη των αρετών. Αν μπορέσεις να τη δαμάσεις τότε μπορείς να έχεις και τις υπόλοιπες αρετές στη ζωή σου. Η υπομονή  θα σου φέρει και όλα τα υπόλοιπα τα οποία πιστεύεις ότι μπορείς να έχεις στη ζωή σου ή θα ήθελες να έχεις. Αν έχεις υπομονή τότε θα μπορέσεις να βρεις και αγάπη, να έχεις και ελευθερία και ευτυχία και τα λοιπά. 

Μειονεκτήματα έχω πάρα πολλά όπως οι περισσότεροι άνθρωποι και προσπαθώ να τα διορθώνω. Κάποιες φορές επαναλαμβάνονται. Ένα από αυτά ίσως να είναι ότι είμαι πάρα πολύ αυστηρός κριτής του εαυτού μου πολλές φορές και αυτό έχει ως αποτέλεσμα, όχι μια αναβλητικότητα, αλλά μια καθυστέρηση κάποιων πράγματων, μιας διαδικασίας που πρέπει να γίνει, γιατί κάθε φορά τα κοιτάζω, τα ξανακοιτάζω, τα ξανακοιτάζω.

-Πως νοιώσατε το 2010 όταν το τραγούδι σας «Εξαιρέσεις» ανακηρύχθηκε τραγούδι της χρονιάς;

Αισθάνθηκα πάρα πολύ ωραία που το τραγούδι ήρθε σε μια ωραία ολοκλήρωση, βγήκε στο ραδιόφωνο και στο τέλος έφτασε να γίνει τραγούδι της χρονιάς. Αλλά το ερώτημα είναι από ποιους έφτασε να γίνει τραγούδι της χρονιάς. Τραγούδι της χρονιάς έσπευσαν να το ανακηρύξουν τα media, τα οποία έχουν ανάγκη από υλικό. Τραγούδι της χρονιάς όμως το είχε κάνει ήδη ο κόσμος με την προτίμησή του και όταν κατάλαβαν τα media ότι ο κόσμος το προτιμάει ήρθαν και είπανε «Γεια σας. Σας έχουμε εδώ το τραγούδι της χρονιάς!», δηλαδή τα media έρχονται πάντα σε δεύτερο χρόνο, άλλα ο κόσμος πιστεύει σε αυτά πάρα πολύ και θεωρεί ότι ό,τι πουν έτσι είναι.

-Άρα περιμένατε ότι θα γίνει τραγούδι της χρονιάς ή σας εξέπληξε;

Όχι, δεν το περίμενα. Δεν μπορείς να ξέρεις το μέλλον. Δεν περίμενα ότι θα έχει κάποια  επιτυχία τόσο μαζική. Όμως όπως έπαιζα τραγούδια στους φίλους μου, έβλεπα μια προτίμηση, οπότε έβλεπα ότι υπάρχει μια διαφορά σε σχέση με τα αλλά. Το ερώτημα είναι τι θα γίνει με τα άλλα, γιατί αυτό κάπως θα τον βρει το δρόμο του…

-Τι σας γεμίζει περισσότερο στη δουλειά σας και τι σας αρέσει περισσότερο;

Ο ενθουσιασμός που αισθάνομαι όταν ολοκληρώνω ένα τραγούδι. Είναι ένας ενθουσιασμός που δεν έρχεται σε πλήρη ευθυγράμμιση με την ηλικία μου. (Γελάει)  Έχω κάνει άλλα πόσα, αλλά κάθε φορά είναι το τελευταίο που με γεμίζει ενθουσιασμό και πρέπει να το βγάλω έξω με τα υπόλοιπα. Είναι ο ενθουσιασμός που μου δίνει, όλες οι αισθήσεις που έρχονται σε εγρήγορση όταν ολοκληρώνεις κάτι και είσαι σε θέση είτε να το ακούσεις είτε να το βάλεις στους φίλους σου.

-Από που αντλείτε έμπνευση για τους στίχους σας;

Είναι πάρα πολλά πράγματα. Εδώ είναι που έρχεται ο κινηματογράφος, δηλαδή μια επιρροή που μου άφησε ως προς το σενάριο. Όλα τα τραγούδια έχουν κάποιον ήρωα, έχουν κάποια ιστορία. Μου αρέσει πάρα πολύ η μυθοπλασία. Μου αρέσει και το βιωματικό κομμάτι σε ένα τραγούδι, αλλά και η μυθοπλασία που πάντα παίζει το ρόλο της στιχουργικά μέσα στα τραγούδια. Όταν μπαίνεις σε αυτή τη διαδικασία πρέπει να ξέρεις από την αρχή τον ήρωά σου καλά, όλο το background του,  από πού έρχεται, πού θα πάει, τι θέλει να κάνει, τι του έχει συμβεί, οπότε μπορείς να φτιάξεις ένα όμορφο τραγούδι, το οποίο, αν και δεν είναι απαραίτητα βιωματικό, μπορεί πραγματικά να μιλήσει στις ψυχές κάποιον ανθρώπων. Γιατί όλες οι ιστορίες μπορεί να είναι μοναδικές, αλλά μπορεί κάπου να ευθυγραμμίζονται η μια με την άλλη και σε κάποιους ανθρώπους να μιλήσει κάποια. 

-Υπάρχουν πιέσεις από δισκογραφικές που να σας οριοθετούν το διάστημα που πρέπει να παραδίδετε τον επόμενό σας δίσκο;

Όχι. Τα τελευταία δέκα χρόνια έχει αλλάξει πάρα πολύ το σκηνικό σε αυτόν το τομέα. Οι δισκογραφικές έχουν αναγκαστεί λόγω των εποχών να αλλάξουν τον τρόπο που λειτουργούν. Παλιότερα, για να πάμε να ακούσουμε μουσική πηγαίναμε στο δισκάδικο, αγοράζαμε την κασέτα και οι πιο παλιοί είχαν το γραμμόφωνο, τον δίσκο, ενώ τώρα τα έχεις όλα σε μια συσκευή πολυμέσων και ακούς τα πάντα μέσω αυτής. Κάποιος θα το δαιμονοποιήσει, αλλά αυτό το πράγμα έχει αλλάξει τον τρόπο που λειτουργεί ο χώρος. Οπότε, όσων αφορά σε πιέσεις, εάν δεν δεσμεύεσαι από κάποιο συμβόλαιο, δεν μπορεί να σου πει κάποιος πότε θα γράψεις ούτε πως θα το βγάλεις . Αυτό έχει να κάνει με καλλιτέχνες που περιμένουν να τους πουν τι θα κάνουν. Όταν ξέρεις τι θες να πεις, τι θες να κάνεις και πότε να το κάνεις, το καταλαβαίνεις και το νιώθεις. Αν ξέρεις καλά το παιχνίδι της δισκογραφίας, δεν έχεις να φοβάσαι τίποτα, μπορείς να έχεις τον πλήρη έλεγχο της κατάστασης.

-Πώς κρίνετε τις μουσικές επιρροές που έχουν οι άνθρωποι και ιδιαίτερα οι νέοι;

Τις επιρροές του κάθε ατόμου δεν μπορείς να τις βάλεις απευθείας σε μια οθόνη και να τις κοιτάζεις και να τις καταλάβεις ακριβώς. Το πώς επηρεάζεται ο κάθε άνθρωπος από κάθε τι δεν μπορούμε να το ξέρουμε. Για την μουσική που ακούει η πλειονότητα των νέων σήμερα, ακούω από τους πιο μεγάλους ότι λίγο δυσανασχετούν. Οι νέοι μεγαλώνουν και ψάχνουν μια ταυτότητα και κάνουν πολλές απόπειρες γι’ αυτό, απόπειρες για να γνωρίσουν τον εαυτό τους. Πιθανότατα αυτό το συγκεκριμένο μέρος να μην είναι αυτό που ψάχνουν και θα το καταλάβουν και θα προχωρήσουν στην πορεία. Είναι μέρος μιας διαδικασίας.  Από εκεί και πέρα, για τις επιρροές καθαυτές που έχει κάποιος, πιστεύω ότι καλύτερο είναι να προσπαθεί να τις συγκεκριμενοποιεί, όσο περισσότερο συγκεκριμενοποιεί τις μουσικές του επιρροές, τόσο πιο πολύ αυτό που θα πράξει θα έχει τη δική του ταυτότητα. Τώρα, το τι ακούνε σήμερα οι νέοι, είναι κάτι που θα αλλάξει σε κάποιο διάστημα, θα έρθει κάτι καινούριο και ο κόσμος θα συνεχίσει να γυρίζει.

-Τι έχετε μετανιώσει και αν μπορούσατε να γυρίσετε τον χρόνο πίσω τι θα αλλάζατε;

Θα πήγαινα περισσότερες βόλτες με τη μητέρα μου, με το αυτοκίνητο. Αν μπορούσα να την έχω τώρα. Ίσως ένα τηλέφωνο παραπάνω. Θα μπορούσα να το κάνω και δεν το έκανα. Είτε γιατί έπαιζα ποδόσφαιρο, είτε γιατί έκανα πρόβα με την μπάντα, αλλά δεν ήταν απαραίτητη γιατί έπαιζε καλά. Στα υπόλοιπα, σίγουρα έχω κάνει αρκετά λάθη, γιατί αν δεν κάνεις λάθη δεν μαθαίνεις. Ελάχιστες φορές όμως θα κάνω το ίδιο λάθος δύο φορές. Πρέπει να υπάρχει κάποιο σημείο αδυναμίας για να γίνει το ίδιο πράγμα. 

-Πόσα χρόνια μείνατε στην Ιταλία και ποια ήταν η ασχολία σας;

Έμεινα 6 χρόνια και σπούδαζα κινηματογραφική-τηλεοπτική παραγωγή. Παράλληλα δούλευα για να καλύψω τα έξοδα επειδή ακόμα και στα δημόσια πανεπιστήμια εκεί πρέπει να πληρώσεις έναν φόρο, ο οποίος είναι ανάλογος με το εισόδημα σου. Όταν γύρισα άρχισα να γράφω τραγούδια και είχα σκοπό να τα κυκλοφορήσω, οπότε δούλεψα και ήρθα να κοινοποιήσω την μουσική μου. 

-Ποια είναι τα μελλοντικά μουσικά σας σχέδια;

Θέλω να γράψω τραγούδια που να μπορούν να φτάσουν μέσα στους ανθρώπους, σε σημείο που οι ίδιοι δεν πίστευαν ότι μπορούσαν να το επιτρέψουν. Δεν είναι εισβολή. Θα ήταν μια επιτυχία ως προς αυτό που επέλεξα να κάνω στη ζωή μου. Δεν έχει να κάνει με το αν είσαι καλός επαγγελματίας ή με το αν είσαι καταρτισμένος. Ξέρεις ότι επιλέγοντας να διαλέξεις αυτό τον δρόμο, σε αυτό τον χώρο, ήταν σωστή επιλογή γιατί κατάφερες να δημιουργήσεις κώδικες επικοινωνίας. Αυτό πρέπει να κάνουν οι άνθρωποι. Να επικοινωνούν.

-Πώς σας επηρέασε η πανδημία όσο αναφορά τη διάθεση σας για σύνθεση μουσικής; 

Η πανδημία ήταν ένα δυσάρεστο γεγονός για όλο τον κόσμο,  απλά σε έμενα συνέβη με έναν περίεργο τρόπο διότι στη πρώτη καραντίνα έμαθα ότι περιμένουμε τον πρώτο μας γιο. Μπήκα σε μια τελείως διαφορετική διαδικασία.  Όφειλα να είμαι συνεχώς δίπλα στην γυναίκα μου, η οποία ήταν έγκυος.  Αφού είχαμε αποκτήσει το πρώτο μας παιδί μας έκλεισαν ξανά και τότε περιμέναμε το δεύτερο παιδί μας. Γενικότερα δεν έχω καταλάβει κάτι από την πανδημία,  πάντως η μουσική ήταν το τελευταίο πράγμα που με απασχολούσε. Η πανδημία άλλαξε τη ζωή μου τελείως.

-Πώς επηρέασαν τα παιδιά σας τον τρόπο σκέψης σας, αλλά και την καριέρα σας; 

Σίγουρα με επηρέασαν, γιατί παρόλο τις υποχρεώσεις που θα “έπρεπε” να σε αγχώσουν, ξαφνικά όλα πάνε ρολόι επειδή μάλλον έτσι είναι η ζωή και δεν χρειάζεται να δαιμονοποιείς τη διαδικασία. Είναι η ζωή. Νομίζω τα παιδιά με έκαναν να συνειδητοποιώ τα όρια μου ενώ παλιότερα είχα μια άγνοια κινδύνου.  

-Πόσο και σε ποιους τομείς σας επηρέασαν τα Social media; 

Με βοήθησαν πάρα πολύ. Άρχισα να δημοσιεύω τραγούδια στο διαδίκτυο πριν από 11-12 (μπορεί ακόμα και 15) χρόνια και ήταν ένας δίαυλος επικοινωνίας με τον έξω κόσμο. Πλέον το διαδίκτυο δεν είναι τόσο αγνό όσο παλιότερα και επειδή όλοι πλέον έχουμε καταλάβει ότι ο καθένας μπορεί να δημοσιεύσει τα τραγούδια του εκεί υπάρχει υπερπληθυσμός καλλιτεχνών και τραγουδιών. Εν ολίγοις με βοήθησαν πολύ γιατί την εποχή που ξεκίνησα δεν ήταν τόσο διαδεδομένο και μέσα από αυτό γνώρισα ανθρώπους που με βοήθησαν να ξεκινήσω με τον πρώτο μου δίσκο.  

-Τι ή ποιος σας βοηθάει όταν έχετε κάποια δυσκολία; 

Ακόμα και αν δεν θέλεις να πεις ακριβώς τι σε απασχολεί είναι πολύ καλό να έχεις κάποιον που θα σε ακούσει.  Το να έχω φίλους και ανθρώπους με τους οποίους μπορώ να μιλήσω ανά πάσα στιγμή όταν έχω κάποια δυσκολία και ξέρω πως με αγαπάνε είναι καταλυτικό όποιος και αν είναι είτε ένας φίλος,  η γυναίκα μου ακόμα και τα παιδιά μου.

-Ποια είναι η καλύτερη συμβουλή που έχετε πάρει, από ποιον και πότε;

Ήταν ένας γνωστός μου. Μου είχε πει το εξής: να ξέρεις ότι μετά την επιτυχία έρχεται αναπόφευκτα μια πτώση, πάντα. Εκεί ακριβώς είναι το σημείο στο οποίο δεν πρέπει να τρομάξει κανένας, γιατί η πτώση αυτή κάποια στιγμή θα σταματήσει και θα σταθεροποιηθεί και από εκεί θα μπορείς να επαναπροσδιορίσεις την πορεία σου.

-Ποια είναι μια συμβουλή που θα δίνατε σε κάποιον που αρχίζει τώρα την καριέρα του στη μουσική;

Όποιος ξεκινάει καριέρα στην μουσική να ξέρει ότι κανείς δεν μπορεί να ορίσει, πέρα από τον ίδιο, πού θα καταφέρει να φτάσει. Και να μάθει τι είναι αυτό που κάνει και να το κάνει κομμάτι του εαυτού του, προέκταση του νου του. Να δουλέψει πολύ, γιατί θα το αγαπάει. Όταν δουλεύεις πολύ αναπόφευκτα θα γυρίσουν τα κεφάλια και θα σε κοιτάξουν. Ακόμη και αν θεωρείς ότι δεν έχεις ταλέντο. Το ταλέντο όμως δεν αρκεί από μόνο του, θέλει και κατάρτιση και καλλιέργεια και το λέω αυτό γιατί εγώ δεν είμαι τόσο καταρτισμένος και ξέρω ποια είναι τα μειονεκτήματα. Είναι ρομαντικό το ταλέντο, αλλά πρέπει να καταρτιστείς. Είναι σαν να έχεις πάρα πολλές πόρτες μπροστά σου και η κατάρτιση σου δίνει τα κλειδιά και ξέρεις ποιες πόρτες να ανοίξεις και πού θα πας γράφοντας μουσική. 

Τη συνέντευξη πήραν οι μαθητές: Δέσποινα-Νικολέτα Μαντά, Ελισάβετ Παπαδοπούλου,  Μαίρη Τσισμετζή και Απόστολος Κουρτίδης.